Επειδή βαρέθηκα τους υποψήφιους εθνο-σωτήρες θέλω να κάνω μια μικρή κριτική σε αυτά που διαβάζω ότι δήλωσε σήμερα ο κ. Τσίπρας κατά την ομιλία του στην προεκλογική συγκέντρωση στην πλατεία Αριστοτέλους:
“Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο νικητής των εκλογών και ότι θα σχηματίσει κυβέρνηση όλου του ελληνικού λαού. Μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερή πορεία της χώρας”.
“Από τη Δευτέρα σταματάει ο μνημονιακός κατήφορος για τους μισθούς και τις συντάξεις. Θα ανακουφιστούν τα νοικοκυριά από τα δάνεια τους. Θα καταργηθούν τα χαράτσια για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και για τους ανέργους. Θα υπάρξει εγγύηση των καταθέσεων. Θα τελειώσει το πάρτι της διαπλοκής και της μίζας, θα υπάρξει διαφάνεια, αξιοκρατία και κράτος δικαίου. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, από τη Δευτέρα όλες και όλοι μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Με την αντιμνημονιακή προοδευτική κυβέρνηση για τη νέα Ελλάδα. Με την Ευρώπη και στο ευρώ», δήλωσε στο τέλος της ομιλίας του.”
Ακριβώς τα ίδια έλεγε και στις ομιλίες του ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Δεσμευόταν ότι η κυβέρνηση που θα σχηματίσει θα είναι όλων των Ελλήνων. Δεσμευόταν για το κράτους δικαίου, για την αξιοκρατία και την διαφάνεια. Για τη διασφάλιση των συντάξεων και δουλειάς για τους νέους. Και φυσικά διάνθιζε τους λόγους του με θα, θα, θα, θα, θα… Και πάντα κατέληγε λέγοντας : Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω!
Στα χρόνια που κυβέρνησε είδαμε κατά πόσο οι κυβερνήσεις του ήταν όλων των Ελλήνων. Είδαμε επίσης το κράτος δικαίου, την αξιοκρατία και την διαφάνεια. Ρουσφέτια, διορισμοί, μεταθέσεις, δάνεια μέσω των πολιτικών γραφείων του ΠΑΣΟΚ. Και αν είχες αντίθετη άποψη σε εξοβέλιζαν. Είδαμε επίσης το τι έγινε με τις μίζες. Ο Μαντέλης καταδικάστηκε, ο Τσοχατζόπουλος αντί για πρωθυπουργός κατέληξε στη φυλακή. Είδαμε τέλος την πορεία της χώρας. Στην οικονομική καταστροφή από τα άπειρα δάνεια από το εξωτερικό.
Έτσι για μένα, κ. Τσίπρας έχει υιοθετήσει τα λόγια, τις κινήσεις και τη συμπεριφορά του Ανδρέα Παπανδρέου.
Γιατί να τον πιστέψω λοιπόν, ότι όντος θέλει και μπορεί να υλοποιήσει αυτά που υπόσχεται?
