Είτε επιλέξει κάποιος τη γαλλική (Caniche) ή την αγγλική (Poodle) ονομασία του, το πιο παρεξηγημένο σκυλί στον κόσμο, αποτελεί την απόδειξη πως ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, τελικά, δεν είναι το βιβλίο.
Aρκεί ν’ αναφέρετε απλώς τη λέξη «Κανίς» σε κάποιον που δε γνωρίζει αρκετά από σκύλους και το μυαλό του θα πάει σε ηλικιωμένες κυρίες, κακομαθημένα παιδάκια και χαϊδεμένους σκύλους του καναπέ με εξεζητημένα κουρέματα.
Kι όμως, πρόκειται για ένα εξαιρετικά δραστήριο σκυλί, που ξεκίνησε την εργασιακή καριέρα του ως retriever (σκύλος επαναφοράς από το νερό).
Το μεγαλύτερο από τα τρία μεγέθη, το στάνταρ, που θεωρείται και το παλαιότερο της φυλής, ήταν ένα από τα καλύτερα εργασιακά σκυλιά για το νερό. Όλα εξάλλου τα Κανίς θεωρούνται καλοί κολυμβητές εκτός ίσως από έναν κυνηγό τρούφας (ίσως Τόι ή Μινιατούρα) που δεν έμπαινε ποτέ στο νερό αλλά ήταν ιδανικό λόγω του μικρού μεγέθους, της εξαιρετικής όσφρησης και της υπομονής του για την αναζήτηση της πανάκριβης λιχουδιάς.
Ένας σκύλος με ιστορία
Αν και οι Γάλλοι το θεωρούν τον «εθνικό τους σκύλο» (Caniche) και έχουν υιοθετήσει την πατρότητά τους, είναι γερμανική η προέλευση των σκυλιών, με την αγγλική τους ονομασία «Poodle» να προέρχεται από το γερμανικό Pudel ή Pudelin, που σημαίνει περίπου τον ήχο που κάνει κάτι όταν βουτάει στο νερό.
Αν ανατρέξει κάποιος βαθιά στο παρελθόν, λέγεται πως το σημερινό «κανισάκι» προέρχεται από τα τσοπανόσκυλα της Ασίας που αργότερα ταξίδεψαν μαζί με τους Γότθους και τους Οστρογότθους στην Ευρώπη προκειμένου να εξελιχτούν σε ένα παραδοσιακό σκύλο νερού της Γερμανίας.
Μια άλλη θεωρία το θέλει να ταξιδεύει από τις Ασιατικές Στέπες στην Πορτογαλία γύρω στον 8ο αιώνα.
Αυτός είναι ένας λόγος που πολλοί συνδέουν, ακόμη και σήμερα, τα Κανίς με τον παραδοσιακό σκύλο της Πορτογαλίας με το μακρύ, μπουκλέ τρίχωμα γνωστό για την εξυπνάδα, την ταχύτητα και τις εξαιρετικές ικανότητες στο νερό.
Πάντως το Κανίς απεικονίζεται συχνά σε πίνακες του Γερμανού ζωγράφου Albrecht Durer, από τους οποίους διαπιστώνεται η παρουσία της φυλής από το 15ο αιώνα καθώς και σε πίνακες του Γκόγια (18ος αιώνας).
Στην Ευρώπη του 18ου και 19ου αιώνα το σκυλί αυτό είχε ποικίλους ρόλους, όπως το κυνήγι πάπιας, η καθοδήγηση, και αργότερα τα ακροβατικά στο τσίρκο, απ ‘όπου προέρχεται και ο σύγχρονος τρόπος περιποίησης του. Το Κανίς ήταν δημοφιλές κατοικίδιο ζώο για την γαλλική αριστοκρατία, και αναγνωρίστηκε επίσημα ως εθνικό σκυλί.
Εκτός από τη χρησιμότητά τους ως σκυλιά συντροφιάς, τα Τόι – όπως και άλλες φυλές αντίστοιχου μεγέθους – έπαιξαν κατά την αναγέννηση τον παράξενο ρόλο των θερμαντικών για τα χέρια των ευγενών, οι οποίοι τα κουβαλούσαν συχνά μέσα στα φαρδιά μανίκια των σακακιών τους, δίνοντάς του την ονομασία «sleeve dogs».
Για αρκετούς αιώνες επίσης, η εξυπνάδα και η χαρισματική προσωπικότητα των Κανίς τα έκανε την αγαπημένη φυλή των τσιγγάνων, οι οποίοι τους μάθαιναν κόλπα και οργάνωναν παραστάσεις με τέτοια σκυλιά στις Ευρωπαϊκές πόλεις, ξεσηκώνοντας στο πέρασμά τους, τους θεατές, στη διάρκεια του 19ου αιώνα.
Η ανάγκη που έγινε μόδα
Ένα από τα πιο παρεξηγημένα στοιχεία σχετικά με τα Κανίς είναι τα παράξενα στίλ κουρέματος που συναντά κάποιος σ’ αυτά. Όμως η συγκεκριμένη κουπ με τις στρογγυλεμένες περιοχές, τα ξυρισμένα σημεία και τη φουντωτή ουρά, είναι άμεσα συνδεδεμένη με το εργασιακό παρελθόν των Κανίς.
Προκειμένου να προστατευτούν τα βασικά όργανα και οι σύνδεσμοι των σκυλιών από το κρύο και την υγρασία, συγκεκριμένες περιοχές έπρεπε να κουρευτούν περισσότερο, ώστε να διευκολύνουν την κίνηση στο νερό κι άλλες να διατηρήσουν το αρχικό τρίχωμα ως προστασία από το κρύο. Η φούντα στην ουρά λέγεται πως έχει να κάνει με το να ξεχωρίζει από μακριά ένα Κανίς που κολυμπά στο νερό.
Η παραπάνω ανάγκη, σε συνδυασμό με τη χρησιμοποίηση των σκυλιών σε αυτοσχέδιες παραστάσεις, δεν άργησε να δημιουργήσει μια «μόδα» κουρέματος της συγκεκριμένης φυλής, την οποία οι Γάλλοι ευγενείς του 19ου αιώνα πραγματικά έφτασαν στα άκρα, μόλις ανακάλυψαν πως μπορούσαν να κουρεύουν, να χτενίζουν αλλά και να βάφουν το τρίχωμα των αγαπημένων τους συντρόφων δημιουργώντας περίεργες μόδες με τις διαφορετικές κουπ.
Ήταν η εποχή κατά την οποία οι Γάλλοι αγκάλιασαν με εξαιρετική θέρμη τα γερμανικά Πουντλ και τα μετέτρεψαν σε Κανίς (Caniche) και σύντομα στο «Εθνικό σκυλί της Γαλλίας».
Το σκυλάκι το κανίς
Τα σημερινά σκυλιά του «καναπέ» έχοντας περάσει μέσα στους αιώνες από όλα τα εργασιακά «πόστα» – από κυνηγετικά και τσοπανόσκυλα, έως οδηγοί τυφλών, φύλακες και πολεμικά σκυλιά και από κυνηγοί τρούφας αλλά και πουλιών έως και σκυλιά τσίρκου – εξελίχτηκαν σε ένα από τα καλύτερα σκυλιά συντροφιάς που θα μπορούσε να ονειρευτεί ένας άνθρωπος. Αποτελούν μάλιστα τον ιδανικότερο υποψήφιο σκύλο για τους υστερικούς με την καθαριότητα, αφού δε χάνουν τρίχα και δεν προκαλούν αλλεργίες.
Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά τους είναι η φιλική συμπεριφορά, ο πιστός και τρυφερός χαρακτήρας, η υπομονή με τα παιδιά και η διάθεση για μάθηση.
Αν μάλιστα στα παραπάνω υπολογίσει κάποιος πως είναι από τις ελάχιστες φυλές που ζουν συχνά έως και τα 20 χρόνια, αντιλαμβάνεται πως βρίσκεται μπροστά σε ένα σκύλο «που τα κάνει όλα και συμφέρει».
Χαρακτηριστικά φυλής
Εμφάνιση: Σκύλος αρμονικός, μεσαίων διαστάσεων, με χαρακτηριστικό σγουρό τρίχωμα, ενεργητικός, έξυπνος, έτοιμος πάντα για δράση, με αέρα κομψότητας και χαρακτηριστική υπερηφάνεια.
Χαρακτήρας: Τα σκυλιά αυτά είναι ευαίσθητα, έξυπνα, ζωηρά, παιχνιδιάρικα, περήφανα και κομψά. Συνδέονται στενά με την οικογένεια και γίνονται εξαιρετικοί σύντροφοι. Είναι πολύ έξυπνα, υπάκουα και χαριτωμένα και γι αυτό είναι από τα πιο δημοφιλή κατοικίδια στον κόσμο. Συνήθως είναι σε εγρήγορση και συνήθως είναι πρόθυμα να παίξουν. Τα Στάνταρ Πουντλ είναι λίγο πιο ήρεμα και λιγότερο πιθανό να γαβγίζουν από τα Μίνι Πουντλ.
Ιδιοσυγκρασία: Το σκυλί αυτό τα πάει καλά με τα άλλα ζώα, τα άλλα σκυλιά και τα παιδιά. Είναι καλύτερο να κοινωνικοποιηθούν όμως όταν είναι ακόμα κουτάβια. Γενικά θα ανακοινώσει την άφιξη επισκεπτών γαβγίζοντας, αλλά είναι συνήθως φιλικό απέναντί τους. Το Στάνταρ Κανίς είναι εξαιρετικά προσαρμόσιμο και γίνεται και καλός φύλακας.
Μεγέθη: Σύμφωνα με τα πρότυπα της FCI υπάρχουν τέσσερα μεγέθη. Το Μεγάλο έχει ύψος από 45 έως 60 εκατοστά. Το Μεσαίο μέγεθος έχει ύψος από 35 έως 45 εκ. Η Μινιατούρα από 28 έως 35 εκ. Η συγκεκριμένη κατηγορία πρέπει να μοιάζει με μικρογραφία του μεσαίου, διατηρώντας όσο το δυνατόν τα χαρακτηριστικά του μεγαλύτερου. Το Toy έχει ύψος μικρότερο από 28 εκ. με ιδανικό τα 25 εκ. Διατηρεί τις αναλογίες της μινιατούρας.
Χρώμα: Μαύρο, λευκό, καφέ, γκρι και βερυκοκί.
Τρίχωμα: Λεπτής υφής, σγουρό, ελαστικό και παχύ, με ομοιόμορφο μήκος. Δε μαδάει και είναι εύκολο στην περιποίηση, καλύτερα όμως από εξειδικευμένο κομμωτή.
Εκπαίδευση: Το Κανίς είναι ένα σκυλί πρόθυμο για εκπαίδευση, αρκεί αυτή να έχει περισσότερο χαρακτήρα παιχνιδιού παρά «σχολείου». Θέλει πολύ να ευχαριστεί το αφεντικό του και είναι πρόθυμο να μαθαίνει συνεχώς καινούργια κόλπα.
Κατάλληλο: Ίσως ο ιδανικός σκύλος συντροφιάς. Κατάλληλος για μοναχικούς αλλά και για οικογένειες, πρόθυμος για για παιχνίδια αλλά και ιδιαίτερα βολικός στο σπίτι. Δείχνει μεγάλη υπομονή με τα παιδιά, συμμετέχει με κέφι στα παιχνίδια τους χωρίς να γίνεται ποτέ κυριαρχικός ή επικίνδυνος. Προσοχή από που θα το αποκτήσετε διότι, λόγω της μεγάλης δημοτικότητάς του, όλοι έχουν από ένα να σας προτείνουν (ειδικά αυτή την απολύτως ελληνική εκδοχή του, το Γκριφόν – Κανίς…)
Μέγεθος: Το Στάνταρ Κανίς έχει ύψος στον ώμο 40-45 εκατοστά και ζυγίζει 20-32 κιλά, ενώ είναι πολύ κομψό στην εμφάνιση. Έχουν μακρύ, στενό ρύγχος, σκούρα μάτια και πλατιά αυτιά. Επίσης έχουν επίπεδη πλάτη, ίσια ουρά και μικρά, οβάλ πόδια. Το μήκος τους είναι περίπου όσο το ύψος τους.
Τρίχωμα: Το Πουντλ έχει χαρακτηριστικό λεπτό, κατσαρό, τρίχωμα παρόμοιο στην υφή με το μαλλί των προβάτων. Το λευκό είναι το πιο κοινό χρώμα τους, αλλά μπορεί επίσης να είναι γκρι, καφέ, βερικοκί, ή μαύρο. Υπάρχουν τρεις διαφορετικές μορφές καλλωπισμού για τα Κανίς στις εκθέσεις: κούρεμα σε στυλ κουτάβι (Puppy), ευρωπαϊκό (Continental), και “Αγγλική σέλα” (English saddle). Το κούρεμα σε στυλ κουτάβι συνεπάγεται ξύρισμα στο πρόσωπο, το λαιμό, τα πόδια, και στη βάση της ουράς. Οι μηροί και το πίσω μέρος είναι επίσης ξυρισμένα στο ευρωπαϊκό κούρεμα (που είναι το πιο δημοφιλές), αφήνοντας «μαξιλαράκια» γύρω από τους αστραγάλους. Το στυλ “Αγγλική Σέλα” είναι παρόμοιο, αλλά το πίσω μέρος μείνει ως επί το πλείστον αξύριστο. Όλα αυτά τα κουρέματα απαιτούν πολύ συντήρηση και έτσι ο κουρεμένος σκύλος συνήθως έχει λιγότερα μαλλιά σε όλο το υπόλοιπο σώμα. Τα Κανίς γενικά δεν μαδάνε, πράγμα που τα καθιστά καλή επιλογή για όσους πάσχουν από αλλεργίες, και για τον ίδιο λόγο χρησιμοποιούνται συνήθως για διασταυρώσεις.
Εμφάνιση: Σκύλος αρμονικός, μεσαίων διαστάσεων, με χαρακτηριστικό σγουρό τρίχωμα, ενεργητικός, έξυπνος, έτοιμος πάντα για δράση, με αέρα κομψότητας και χαρακτηριστική υπερηφάνεια.
Φροντίδα: Αν θέλετε να κατεβάσετε τον σκύλο αυτόν σε κάποιον διαγωνισμό πρέπει να καλλωπιστεί από επαγγελματίες, και απαιτεί αρκετό χρόνο και χρήμα. Αν δεν έχετε τέτοιες βλέψεις, θα πρέπει απλά να κουρεύετε το σκύλο κάθε 5-6 βδομάδες. Αν και γενικά έχουν μακρά διάρκεια ζωής (10-14 χρόνια), είναι επιρρεπή σε καταρράκτη και προβλήματα στα μάτια. Αν δεν τα ξυρίζετε προσεκτικά μπορεί να πάθουν ερεθισμό του δέρματος ή εξανθήματα. Τα γεύματα τους πρέπει να ισομοιράζονται σε όλη την ημέρα για να αποφευχθεί το φούσκωμα. Τα Κανίς απαιτούν συχνή ανθρώπινη συντροφιά και δεν πρέπει να τα αφήνετε να ζουν στο ύπαιθρο.
Εκπαίδευση: Το Κανίς είναι ιδιαίτερα ευφυές, καθιστώντας την εκπαίδευση του μια αρκετά απλή διαδικασία. Μπορούν γρήγορα να καταλάβουν τι περιμένετε από αυτά και μπορούν να μάθουν μια μεγάλη ποικιλία από κόλπα και τα παιχνίδια. Είναι πιθανό να απολαύσουν την εκπαιδευτική διαδικασία και να είστε σίγουροι ότι κάθε προσπάθεια που καταβάλλετε για την εκπαίδευση του Πουντλ θα σας αποκομίσει μεγάλα οφέλη.
Δραστηριότητα: Το Στάνταρ Κανίς απαιτεί πολύ άσκηση. Χρειάζονται μεγάλες βόλτες και υπαίθριες δραστηριότητες όπως το κολύμπι ή άλλα θαλάσσια σπορ. Επίσης, λατρεύουν να σας φέρνουν αντικείμενα, γιατί έχουν ρίζες κυνηγετικού σκύλου ενώ δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα με τη ζωή στο διαμέρισμα.
Πηγές :
Συγγραφέας: Ilias Tsagklis (Ilias Tsagklis G+)
Βασίλης Ιωάννου κτηνίατρος
